Καποτε συνηθιζα να χρησιμοποιω σαν signature μια φραση απο το βιβλιο του
Dalton Trumbo "Johny Got His Gun" (1936) (το οποιο εγινε πολυ αργοτερα (1971) μια απο τις κορυφαιες ισως αντιπολεμικες
ταινιες ολων των εποχων). Η φραση λοιπον ηταν : "I don't know whether I'm alive and dreaming or dead and remembering..." και εχει να κανει με την κατασταση στην οποια εχει περιερθει ο ηρωας, τυφλος, εντελως ακρωτηριασμενος, χωρις να μπορει να μιλησει, να δει, να ακουσει η ακομα και να μυρισει. Οι εφιαλτικες του σκεψεις συνοψιζονται στην παραπανω φραση. Αυτη η φραση λοιπον, μου εδωσε την αφορμη και για τον τιτλο αυτου εδω του blog μεσα απο ενα "παραλειπομενο" που μου συνεβει.
Οσο καιρο ειχα αυτη τη φραση σαν μοτο και signature δεχθηκα πολλες παρατηρησεις και ερωτησεις. Ενας πιτσιρικας σε ενα forum καποτε μου εστειλε συγχαρητηρια και ευχαριστιες γιατι οπως ελεγε με αυτη τη φραση "εριξε" το κοριτσι του (οτι και αν σημαινει αυτο). Καποιοι με περασαν για fan γνωστου μεταλ συγκροτηματος (Οι
Metallica χρησιμοποιησαν την ιστορια αλλα και την ταινια στο τραγουδι τους One και στο videoclip του αντιστοιχα). Το πιο ωραιο ομως ηταν κατι που μου ελεγε μια πολυ συμπαθης και αγαπημενη μου γνωριμια απο το IRC. H Εlectra καθε φορα που εβλεπε το συγκεκριμενο μοτο μου ελεγε "ειπαμε... alive & dreaming !" δινοντας μου απαντηση στην ατυπη απορια αλλα και προσπαθωντας να με κανει λιγο πιο αισιοδοξο.
Εξακολουθω να εχω αυτο το διλημμα (dead remembering / alive dreaming) πολλες φορες, αλλα παντα θα υπαρχουν στιγμες που ειμαι σιγουρος οτι ειμαι ζωντανος και κυριως οτι μπορω ακομα να ονειρευομαι.
Περισσότερα... »
