Περιγραφή από εδώ
Ο Θελόνιους «Μονκ» Έλισον είναι ένας διακεκριμένος αφροαμερικανός συγγραφέας και πανεπιστημιακός που το τελευταίο βιβλίο του έχει απορριφθεί από επτά εκδότες. Αυτό πλήττει καίρια τον εγωισμό του, αφού όλα τα προηγούμενα βιβλία του είχαν τύχει της «ενθουσιώδους αποδοχής των κριτικών». Οι εκδότες όμως, τώρα πια, βρίσκουν πως ο Έλισον δεν γράφει καθόλου σαν μαύρος...Ο Έλισον θυμώνει ακόμα περισσότερο όταν βλέπει την ιλιγγιώδη επιτυχία του πρώτου μυθιστορήματος μιας μαύρης συγγραφέως που, ως τυπικό δείγμα της «πολιτικά ορθής» αφροαμερικανικής λογοτεχνίας, προσλαμβάνει διαστάσεις εθνικού φαινομένου. Εξοργισμένος και απελπισμένος, ο Έλισον κάθεται και γράφει, με ψευδώνυμο, μια παρωδία αυτού του μπεστ-σέλερ. Δε σκοπεύει να την εκδώσει, πόσο μάλλον να την πάρει σοβαρά? να, όμως, που το βιβλίο όχι μόνο εκδίδεται, αλλά και δεν αργεί να γίνει το Καινούργιο Λογοτεχνικό Φαινόμενο και να κερδίσει το πιο σημαντικό βραβείο της χώρας. Σε μια διαδοχή αστείων, συγκινητικών και δηκτικών επεισοδίων, παρακολουθούμε το πώς ο Έλισον τα βγάζει πέρα με όλα αυτά.Το σβήσιμο, μυθιστόρημα ιδεών αυτοσαρκαστικό, ειρωνικό και συνάμα λυρικό, είναι από τα πιο οξυδερκή βιβλία για τον εκδοτικό κόσμο, τη λογοτεχνική θεωρία και κριτική, το μηχανισμό των μπεστ-σέλερ, τα μίντια, τη φυλετική ταυτότητα, τον ρατσισμό αλλά και για το «πολιτικά ορθόν» που τόσα δεινά έχει επιφέρει στην πνευματική ζωή των ΗΠΑ.
Η μετάφραση της κ. Χίλντας Παπαδημητρίου είναι εξαιρετική, απ' όσο μπορώ να κρίνω μου φάνηκε ένας μικρός μεταφραστικός άθλος συγκριτικά με το κείμενο.
Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για τον Έβερετ από τον κ. Κώστα Κατσουλάρη εδώ (αναφέρεται και στο Σβήσιμο αποκαλύπτοντας όμως κάποιες λεπτομέρειες της πλοκής, καλό θα ήταν να το διαβάσετε μετά την ανάγνωση του βιβλίου)
επίσης για το βιβλίο έχουν γράψει: η κ. Λίνα Πανταλέων στην Ελευθεροτυπία εδώη κ. Ελισσάβετ Κοτζίά στην Καθημερινή εδώκαι το μπλογκ Λαπούτα εδώ(συγνώμη αν ξέχασα κανέναν)
Περισσότερα... »
